Przeglądaj całość
Wszystkie hasła
Pełny indeks encyklopedii – przeglądaj wszystko albo zawęź do jednego typu haseł.
Oddech koherentnyTechnika powolnego, równego oddechu z częstotliwością około pięciu–sześciu oddechów na minutę. U wielu osób tempo to sprzyja synchronizacji oddechu i pracy serca, zwiększając zmienność rytmu serca i wspierając wyciszenie. To jedna z lepiej zbadanych technik oddechowych.Oddech kwadratowyTechnika kontrolowanego oddechu o czterech równych fazach: wdech, zatrzymanie, wydech i ponowne zatrzymanie. Prosta i łatwa do zapamiętania, może wspierać wyciszenie, koncentrację oraz odzyskanie spokoju w stresującej chwili.Oddychanie holotropoweMetoda intensywnej pracy z oddechem stworzona przez Stanislava i Christinę Grofów. Łączy przyspieszony oddech, muzykę i pracę z ciałem, tak aby wywoływać niezwykłe stany świadomości. Powstała w nurcie psychologii transpersonalnej, częściowo jako sposób kontynuowania doświadczeń badanych wcześniej z użyciem substancji psychodelicznych.Oil pulling / ssanie olejuAjurwedyjska praktyka przepłukiwania jamy ustnej olejem – element porannej higieny jamy ustnej w ramach dinacharyi, znany też po polsku jako płukanie ust olejem lub ssanie oleju.OrientingPraktyka świadomego kierowania uwagi na otoczenie: rozglądania się, zauważania bodźców i sprawdzania, gdzie się jest, stosowana w pracy z ciałem i układem nerwowym w celu wzmocnienia poczucia bezpieczeństwa i obecności „tu i teraz”.RebirthingMetoda intensywnej pracy z oddechem stworzona przez Leonarda Orra, oparta na świadomym połączonym oddechu (bez pauzy między wdechem a wydechem), mająca w założeniu docierać do stłumionych emocji i „traumy porodowej”.RefleksologiaMetoda polegająca na ucisku stref i punktów odruchowych na stopach (a także dłoniach i uszach), które odpowiadają narządom i układom ciała. Bywa głęboko odprężająca, a część badań wskazuje na korzystny wpływ na samopoczucie, sen, dolegliwości bólowe.ReikiJapońska praktyka pracy z energią, w której terapeuta układa dłonie na ciele lub tuż nad nim, kierując ku osobie przyjmującej uniwersalną energię życiową, by wspierać naturalne zdrowienie i odprężenie. Stworzył ją Mikao Usui w latach 20. XX wieku. Rolfing (integracja strukturalna)Metoda pracy z ciałem stworzona przez biochemiczkę Idę Rolf, znana też jako integracja strukturalna. Przez manualne opracowywanie powięzi i naukę nowych nawyków ruchu rolfing dąży do lepszego ustawienia ciała w polu grawitacji. Klasycznie prowadzona jako seria dziesięciu sesji.SamathaBuddyjska medytacja wyciszenia, oparta na stabilnym skupieniu uwagi na jednym obiekcie, najczęściej oddechu. Rozwija spokój, koncentrację i samādhi, przygotowując umysł do wglądu.ShiatsuJapońska terapia uciskowa, w której nacisk kciukami, palcami i dłońmi wywiera się na punkty i meridiany ciała. Wykonywana na macie, w ubraniu, bez oleju. Wyrasta z masażu anma i teorii medycyny chińskiej, a jej celem jest równowaga energii, rozluźnienie i lepsze samopoczucie. Shinrin-yokuJapońska praktyka spokojnego, uważnego przebywania w lesie, nazywana kąpielą leśną. Polega na zwolnieniu tempa i otwarciu zmysłów na otoczenie, a jej celem jest regeneracja i kontakt z naturą.ShirodharaAjurwedyjski zabieg polegający na powolnym, ciągłym polewaniu czoła ciepłym olejem, ze szczególnym uwzględnieniem okolicy między brwiami. Znany przede wszystkim jako głęboko relaksacyjna terapia na stres i bezsenność.Sitali i sitkari (oddech chłodzący)Para pokrewnych technik oddechowych jogi (pranajam) opisywanych jako chłodzące. W sitali wdech następuje przez zwinięty w rurkę język, w sitkari przez lekko rozwarte zęby.Sivananda jogaŁagodny, klasyczny styl hatha jogi rozwinięty w połowie XX w. przez Swamiego Vishnudevanandę na podstawie nauk Swamiego Sivanandy z Riszikeszu. Ujmuje praktykę w pięć zasad i opiera na stałej sekwencji 12 asan, z dużym naciskiem na relaksację, oddech, dietę i duchowy wymiar.Skrobanie językaAjurwedyjska praktyka oczyszczania powierzchni języka z nalotu za pomocą skrobaczki, wykonywana zwykle rano. Element porannej higieny jamy ustnej w ramach dinacharyi, stosowany też pomocniczo we współczesnej higienie jamy ustnej.Surya Namaskar (Powitanie Słońca)Dynamiczna sekwencja asan połączonych z oddechem, tradycyjnie wykonywana o świcie, twarzą do wschodzącego słońca. Klasycznie obejmuje 12 pozycji, rozgrzewa całe ciało i stanowi podstawę wielu współczesnych stylów jogi.Taniec intuicyjnySwobodny ruch wypływający z wewnętrznego impulsu, bez ustalonych kroków, oceniania i celu scenicznego. Tańczy się tak, jak podpowiada ciało, często w odpowiedzi na emocje, nastrój lub muzykę.Technika AlexandraMetoda edukacji somatycznej, która uczy zauważać i zmieniać nawykowe, zbędne napięcie w ruchu i postawie, zwłaszcza w relacji głowy, szyi i tułowia. Przekazywana jest na indywidualnych lekcjach z delikatnym dotykiem nauczyciela, a najlepiej zbadanym zastosowaniem jest przewlekły ból pleców.Terapia czaszkowo-krzyżowaŁagodna technika manualna z bardzo lekkim dotykiem, w której terapeuta ma wyczuwać i regulować „rytm czaszkowo-krzyżowy”, czyli subtelny ruch płynu mózgowo-rdzeniowego i kości czaszki. Wywodzi się z osteopatii czaszkowej.Terapia punktów spustowychPraca z punktami spustowymi, czyli nadwrażliwymi miejscami w napiętym paśmie mięśnia, które bolą pod uciskiem i mogą rzutować ból w inne okolice. Najczęściej stosuje się ucisk, masaż i rozciąganie.TonglenTybetańska buddyjska praktyka medytacyjna rozwijająca współczucie, w której na wdechu wyobraża się przyjmowanie cierpienia, a na wydechu wysyłanie ulgi i życzliwości. Wywodzi się z treningu umysłu (lodżong) i odwraca zwykły odruch unikania tego, co trudne.TratakaJogiczna technika koncentracji polegająca na nieruchomym wpatrywaniu się w jeden punkt, najczęściej w płomień świecy, a następnie utrzymywaniu jego obrazu z zamkniętymi oczami.Trening JacobsonaTechnika relaksacyjna polegająca na świadomym napinaniu i rozluźnianiu kolejnych grup mięśni, która uczy rozpoznawać i zmniejszać napięcie w ciele. Opracował ją w pierwszej połowie XX wieku amerykański lekarz i fizjolog Edmund Jacobson.